Dlaczego test 0,1 Hz może zastąpić test częstotliwości sieciowej na kablu, co zmienia się w źródle i co metoda nie zmienia w zakresie naprężeń izolacji.
Kabel jest dużym kondensatorem. Gdy stosowane jest napięcie przemienne, prąd, który pobiera, jest proporcjonalny do częstotliwości, pojemności i napięcia: podniesienie któregokolwiek z tych trzech powoduje, że źródło musi dostarczyć więcej. Przy 50 Hz długi kabel z XLPE może wymagać znacznego prądu pojemnościowego przy napięciu testowym, dlatego testowanie kabli na częstotliwości sieciowej zazwyczaj odbywa się za pomocą dużego transformatora testowego lub zestawu rezonansowego, a nie czegoś, co można by przewieźć do stacji transformatorowej.
Zmniejszenie częstotliwości o czynnik 500 powoduje zmniejszenie prądu pojemnościowego o ten sam czynnik. Przy 0,1 Hz źródło widzi około jednej pięćsetnej prądu, który musiałoby dostarczyć przy 50 Hz, i ta pojedyncza zależność jest podstawą testowania VLF: zastosowane napięcie jest niezmienione, zmienia się tylko szybkość jego dostarczania. Praktyczną konsekwencją jest to, że sprzęt zmniejsza się z systemu montowanego na pojeździe do kontrolera i wzmacniacza, które dwie osoby mogą przenieść do kabla.
Napięcie testowe i jego czas trwania są ustalane przez normę stosowaną w terenie, a nie przez przyrząd. VLF zmienia sposób generowania tego napięcia, a nie to, czego wymaga procedura: kryteria akceptacji, sekwencja fazowa, kroki rozładowania i uziemienia pozostają zgodne z zapisem. Długi cykl zmienia sposób odczuwania testu w praktyce - przy 0,1 Hz jedna pełna fala trwa dziesięć sekund, więc test trwający dziesiątki minut jest powolnym, celowym procesem, a nie szybkim testem błyskowym, a operator ma czas na obserwację przebiegu i prądu upływu w miarę ich rozwoju.
Testy wytrzymałościowe VLF są przeznaczone dla próbek pojemnościowych - kabli, silników, generatorów, przepustów, kondensatorów. Nie nadają się do próbek rezystancyjnych, takich jak ograniczniki przepięć z tlenku cynku, których zachowanie pod obciążeniem zależy od przebiegu w sposób, którego metoda 0,1 Hz nie odtwarza. Znajomość tej granicy jest tak samo użyteczna, jak sama metoda, ponieważ zapobiega ona specyfikacji przyrządu do zadania, do którego nigdy nie został zaprojektowany.
Każdy zestaw XHDP jest zbudowany w oparciu o tę zasadę: trzy stałe częstotliwości (0,1 Hz, 0,05 Hz, 0,02 Hz) z możliwością obciążenia 1,1 µF, 2,2 µF i 5,5 µF, więc częstotliwość jest wybierana tak, aby pasowała do próbki, zamiast odrzucania próbki. Parametry znamionowe wahają się od 30 kV do 80 kV szczytowo, a zestaw jest zbudowany tak, aby można go było przewieźć do kabla, a nie przewozić kabel do laboratorium.
Równoważność opiera się na tym samym szczytowym naprężeniu na izolacji w dłuższym cyklu i jest to podstawa, na której testowanie VLF jest akceptowane dla izolacji kabli. Napięcie testowe i czas trwania muszą być zgodne z normą lub procedurą operatora, która dotyczy testowanego kabla.
Prąd pojemnościowy kabla jest proporcjonalny do częstotliwości, pojemności i napięcia. Obniżenie częstotliwości z 50 Hz do 0,1 Hz zmniejsza prąd o czynnik około 500, dlatego przenośny kontroler i wzmacniacz mogą wykonać pracę znacznie większego źródła.
Nie. Metoda jest przeznaczona dla próbek pojemnościowych, takich jak kable, silniki i generatory. Próbki rezystancyjne, takie jak ograniczniki tlenku cynku, są poza jej zakresem, a obowiązująca norma decyduje, czy VLF jest dopuszczalne dla danego typu kabla.
Czas testu jest ustalany przez obowiązującą normę. Częstotliwość wyjściowa może wynosić 0,1 Hz, 0,05 Hz lub 0,02 Hz, a niższa częstotliwość jest wybierana, gdy pojemność próbki jest zbyt wysoka dla limitu obciążenia 0,1 Hz.
Podaj nam typ kabla, klasę napięciową i normę testową, z którą pracujesz, a potwierdzimy, czy zestaw VLF 0,1 Hz obejmuje procedurę i który model należy użyć.
Ogólna ocena
Przegląd ocen
Poniżej znajduje się rozkład wszystkich ocenWszystkie recenzje