Lokalizator uszkodzeń ukrytych kabli niskiego napięcia XHHD530M jest dedykowanym przyrządem do wyszukiwania uszkodzeń w podziemnych i ukrytych liniach niskiego napięcia. Jest używany w sektorach energetycznym, nadawczym i pocztowym, a także w przedsiębiorstwach przemysłowych i górniczych oraz użytkownikach wiejskich do lokalizacji kabli podziemnych – w tym ekranowanych linii kablowych układanych bezpośrednio w ziemi i linii podziemnych – oraz identyfikacji ich uszkodzeń.
Może wykryć trasę linii zakopanej, jej przybliżone położenie pod ziemią i podstawową głębokość zakopania, a także zlokalizować różne uszkodzenia spowodowane upływami ziemi i przerwami w rdzeniu. Działa również na liniach pod polami ryżowymi, pod nawierzchnią betonową, ceglaną, kamienną lub asfaltową, na liniach wewnątrz ścian budynków oraz na kablach wodoodpornych i kablach ułożonych na ziemi, które można wykryć odpowiednią metodą.
Lokalizator uszkodzeń składa się z nadajnika sygnału, odbiornika sygnału, sondy i pręta sondy oraz prętów wprowadzających. Zarówno nadajnik, jak i odbiornik są małe, dobrze zbudowane i starannie zaprojektowane. Przyrząd oferuje wysoką czułość, silną synchronizację miernika akustycznego i zdolność przeciwzakłóceniową, a także jest łatwy do przenoszenia oraz szybki i dokładny w lokalizowaniu punktów usterek. Odbiornik wykorzystuje synchronizację miernika akustycznego z biegami o wysokiej i niskiej czułości; przetwornik zapewnia wskazanie wyjścia i funkcję pomiaru KΩ, która może zastąpić multimetr lub megger do sprawdzania ciągłości linii, zwarć otwartych i mieszanych oraz pomiaru rezystancji upływu do ziemi w celu określenia charakteru uszkodzenia. Do przetwornika dodany jest terminal „Wyjście 2”, który poszerza możliwości i funkcje detekcji.
Kluczowe funkcjePrzyrząd składa się z nadajnika, odbiornika, pręta sondy i sondy, zestawu prętów i wtyczek wprowadzających oraz przewodów łączących.
Przetwornik wysyła głównie przerywany sygnał impulsowy jako źródło sygnału do lokalizacji zwarcia, a jego funkcja KΩ sprawdza ciągłość linii, zwarcia otwarte i mieszane oraz mierzy rezystancję upływu w celu określenia charakteru zwarcia. Zacisk „Output 2” generuje duży prąd.
Odbiornik wykorzystuje sondę i pręty wprowadzające do wychwytywania, metodą indukcji i metodą wstawiania, sygnału kosmicznego pola magnetycznego i sygnału naziemnego pola elektrycznego wytwarzanego przez sygnał nadajnika wzdłuż linii. Po wzmocnieniu i przetworzeniu przez odbiornik są one przekształcane w dźwięk i odchylenie wskazówki miernika.
Zasady wykrywania Metoda indukcyjnaKiedy do linii doprowadzany jest sygnał impulsowy, w przestrzeni wokół linii pojawia się pole magnetyczne. Metoda indukcyjna wykorzystuje sondę do wykrywania i odbierania sygnału kosmicznego pola magnetycznego, który jest wzmacniany przez odbiornik w celu uzyskania dźwięku i odchylenia wskazówki miernika. Nasłuchując głośności głośnika i obserwując amplitudę wahań wskazówki, operator określa trasę zakopanej linii, ogólną powierzchnię miejsca uskoku, dokładne położenie zakopanej linii i jej podstawową głębokość zakopania.
Metoda wstawianiaPo doprowadzeniu sygnału impulsowego do linii zakopanej na powierzchni gruntu nad linią i punktem zwarcia tworzy się regularnie rozłożone pole elektryczne, związane z charakterem zwarcia. Metoda wkładania wykorzystuje dwa pręty wprowadzające do wykrycia różnicy potencjałów między dwoma punktami rozproszonego pola elektrycznego; po wzmocnieniu przez odbiornik staje się to ruchem wskazówki i dźwiękiem. Obserwując wielkość i kierunek ruchu wskazówki oraz głośność dźwięku, operator dokładnie określa położenie podziemnej linii oraz dokładne położenie punktu uskoku.
Dane techniczne| Przedmiot | Specyfikacja |
|---|---|
| Forma sygnału wyjściowego nadajnika | Okres impulsu 1,34 ± 0,15 ms; szerokość 0,2 ± 0,1 ms; okres przerywany 1,8 ± 1 s |
| Napięcie wyjściowe nadajnika (impuls Upp) | Wysoki bieg > 1000 V; średni bieg > 60 V; niski bieg > 30 V |
| Pomiar KΩ | Sprawdza ciągłość linii, zwarcia otwarte i mieszane oraz rezystancję upływu, aby określić charakter uszkodzenia |
| Zacisk „Wyjście 2”. | Szczytowy prąd zwarciowy impulsu 1–5 A |
| Moc wyjściowa | Moc impulsu > 2,5 W (wysoki bieg, rezystancja obciążenia 80 KΩ) |
| Zasilanie nadajnika | 8,4 V |
| Forma sygnału odbiornika | Okres impulsu ≈ 1,36 ms; szerokość ≈ 0,2 ms; okres przerywany 1,8 s |
| Zasilanie odbiornika | 6 V (4 × baterie AA) |
| Zasięg i dokładność wykrywania | Dla linii o długości 3 km i głębokości 2 m, zwarcia doziemnego lub błędu upływu z rezystancją upływową poniżej 500 kΩ: błąd pozycjonowania włożenia < 0,2 m. Dla linii o długości 1 km i głębokości 2 m, uszkodzenie przerwanego rdzenia przy dobrej izolacji: błąd pozycjonowania < 0,4 m. Rzeczywista wykrywalna długość może przekraczać 1–5 km przy głębokości 2–3 m |
| Ochrona przed zakłóceniami | Odebrany sygnał jest wystarczająco wyraźny, aby wykryć zwarcia w liniach doziemnych pod liniami 220 kV |
| Warunki pracy | Praca ciągła w temperaturze otoczenia −15°C i ciśnieniu atmosferycznym 86–108 kPa |
Najpierw oddziel uszkodzoną linię zarówno na końcu wejściowym, jak i wyjściowym, włączając obciążenia odgałęzione i liczniki podłączone do uszkodzonej linii, a następnie odetnij zasilanie przed wykonaniem pomiarów KΩ. Podczas pomiaru oba odsłonięte końce zakopanej linii muszą być zwisające oddzielnie i nie mogą stykać się ze sobą ani z ziemią. Zmierz KΩ dla każdej linii od jednego wyprowadzonego końca i zapisz rezystancję uziemienia każdej linii, aby znaleźć rezystancję uziemienia linii zwarcia i ocenić charakter i rodzaj zwarcia. Jeśli to konieczne, wykonaj ten sam test na drugim końcu. Doprowadź sygnał testowy do linii o mniejszej rezystancji uziemienia. Proces ten sprawdza również, czy nadajnik działa normalnie.
Spraw, aby nadajnik i odbiornik działały normalnie. Podłącz czarny zacisk wyjściowy do uziemienia (z dobrym połączeniem uziemiającym, nie dzielonym z innymi przewodami uziemiającymi), a czerwony zacisk do linii zakopanej lub uszkodzonej linii. Wybierz bieg wyjściowy w zależności od rodzaju usterki – do pomiaru tylko trasy można zastosować bieg średni lub wysoki. Ustaw przełącznik funkcji odbiornika na wysoki bieg i zbliż sondę do nadajnika lub linii zakopanej; głośnik odbiornika emituje przerywany dźwięk „du-du-du”. Zmiana położenia sondy względem zakopanej linii powoduje zmianę głośności, a pozycja z najgłośniejszym dźwiękiem znajduje się bezpośrednio nad trasą zakopanej linii. Chodzenie w kierunku najgłośniejszego dźwięku wyznacza kierunek ułożenia liny; Dokładne położenie pod ziemią i podstawową głębokość zakopania można ustalić na podstawie doświadczenia.
Spraw, aby nadajnik i odbiornik działały normalnie. Podłącz czarny zacisk wyjściowy do uziemienia za pomocą dobrego uziemienia umieszczonego w kierunku przeciwnym do linii zakopanej i zgodnie z nią; jeżeli miejsce zwarcia znajduje się blisko końca zasilania sygnałem, punkt uziemienia powinien znajdować się w odległości 5–10 m od punktu zasilania. Podłącz czerwony zacisk do zakopanej lub uszkodzonej linii i ustaw wybór wyjścia na niski bieg. Ustaw przełącznik funkcji odbiornika na wysoki bieg i włóż dwie wtyczki pręta wejściowego do gniazda wejściowego odbiornika (sonda i pręty mają wspólne gniazdo). Trzymaj odbiornik w jednej ręce, a uchwyty czerwonego i czarnego pręta w drugiej, zbliż obie końcówki do nadajnika, następnie rozsuń końcówki w odległości około 0,5 m i wbij je w ziemię w pobliżu zakopanej linii; słychać przerywany dźwięk „du-du”, a wskazówka porusza się wraz z impulsami — w przeciwnym razie sprawdź połączenia prętów i wtyczki pod kątem przerwanych lub pomieszanych linii.
Następnie oddziel obie szczytówki wędki na wybraną odległość od 0,1 do 0,5 m, tak aby po włożeniu wychylenie wskaźnika wynosiło około 1–5 działek. Włóż pionowo w kierunku linii, trzymając czerwony pręt z przodu, a czarny z tyłu i obserwuj kierunek wskazówki: jeśli przesunie się w stronę „+”, przesuń dwa pręty w stronę czerwonego pręta; jeśli przesunie się w stronę „-”, przesuń je w stronę czarnego pręta, aż dźwięk będzie minimalny, a wskazówka będzie w zasadzie nieruchoma — wówczas punkt środkowy między dwoma punktami włożenia pręta znajduje się bezpośrednio nad dokładnym położeniem podziemnej linii zakopanej. Jest to „metoda bocznie symetryczna”. Można to sprawdzić za pomocą „metody weryfikacji bocznej”: trzymaj jeden pręt zamocowany w punkcie środkowym, a drugi pręt włóż w dwóch punktach po obu stronach; kierunek i wielkość wskaźnika oraz dźwięk powinny być takie same, co potwierdza dokładny punkt środkowy. Wstawianie co 3–10 m wzdłuż ogólnego kierunku pozwala znaleźć kilka punktów środkowych, których linia wyznacza dokładną trasę, położenie i kierunek zakopanej linii.
Można również zastosować „metodę symetryczności wzdłużnej”: włóż dwa pręty bezpośrednio nad zakopaną linią zgodnie z jej kierunkiem, najpierw czerwony pręt, a czarny z tyłu, zachowując ten sam odstęp między prętami. Gdy dźwięk wzrasta, ale wahania wskazówki maleją, zmniejsz rozstaw prętów lub przełącz na bieg o niskiej czułości. Jeśli wskaźnik zmieni się z „+” na „-”, oznacza to, że punkt błędu został przekroczony; ostrożnie przesuwaj pręty do tyłu, małymi krokami (lub przymocuj jeden pręt i przesuń drugi), aż dźwięk będzie minimalny, a wskazówka będzie w zasadzie nieruchoma — punkt środkowy poniżej dwóch punktów włożenia prętów jest punktem błędu. Można to zweryfikować za pomocą „metody weryfikacji wzdłużnej symetrycznej”, „metody przecięcia krzyżowego” (łączącej boczne i podłużne punkty środkowe), „metody weryfikacji okręgu ekwipotencjalnego”, „metody weryfikacji typu X” oraz „metody wstawiania na duże odległości” z porównaniem po stronie bocznej i na równych odległościach, wariantami porównania kąta bocznego, porównania na krótkich dystansach i porównania dwukrotnego. Pod trudnym podłożem (beton, cegła lub zamarznięty zimą) pręty można owinąć szmatką nasączoną wodą („metoda zwilżania”), aby poprawić kontakt. Ponieważ pole elektromagnetyczne nad linią zakopaną jest złożone, w pobliżu odcinków wyprowadzających, złączy, cewek, trójników, narożników, skrzyżowań z innymi liniami zakopanymi i metalowymi rurami mogą pojawić się fałszywe punkty, a także przy zmianach głębokości zakopania; należy potwierdzić charakter usterki i zastosować odpowiednią metodę weryfikacji w celu wyeliminowania fałszywych punktów. Wszystkie błędy upływu doziemnego są weryfikowane za pomocą „metody weryfikacji okręgu ekwipotencjalnego”.
Środki ostrożnościPytanie 1. Co może wykryć XHHD530M?
XHHD530M to dedykowany przyrząd do wyszukiwania usterek w podziemnych i ukrytych liniach niskiego napięcia. Może wykryć trasę, przybliżone położenie pod ziemią i podstawową głębokość zakopania zakopanej linii, a także może zlokalizować uszkodzenia spowodowane upływem ziemi i uszkodzenia rdzenia - w tym linie pod polami ryżowymi, pod nawierzchnią betonową, ceglaną, kamienną lub asfaltową, wewnątrz ścian budynków i wodoodpornego kabla ułożonego na ziemi.
Pytanie 2. Czym różni się metoda indukcji od metody wprowadzania?
Metoda indukcyjna wykorzystuje sondę do wykrywania sygnału kosmicznego pola magnetycznego wokół linii, podając trasę, ogólny obszar uskoku i głębokość zakopania. Metoda wstawiania wykorzystuje dwa pręty do wstawiania, aby wychwycić różnicę potencjałów rozproszonego pola elektrycznego na ziemi i daje dokładne położenie pod ziemią i dokładny punkt uszkodzenia.
Pytanie 3. Do czego służy funkcja pomiaru KΩ?
Funkcja KΩ przetwornika może zastąpić multimetr lub miernik pomiarowy w celu sprawdzenia ciągłości linii, zwarć otwartych i mieszanych oraz pomiaru rezystancji upływu do ziemi, co pozwala określić charakter i rodzaj uszkodzenia. Należy je przeprowadzić przed detekcją i można je powtórzyć w trakcie detekcji, aby sprawdzić, czy wartość KΩ się zmienia.
Pytanie 4. Jaka jest dokładność i warunki pracy?
Dla linii o długości 3 km na głębokości 2 m, w której występuje zwarcie doziemne lub upływ prądu poniżej 500 kΩ, błąd pozycjonowania włożenia jest mniejszy niż 0,2 m; dla linii o długości 1 km na głębokości 2 m z uszkodzonym rdzeniem o dobrej izolacji błąd jest mniejszy niż 0,4 m. Przyrząd pracuje w sposób ciągły w temperaturze -15°C i pod ciśnieniem 86–108 kPa i może wykrywać uszkodzenia w liniach 220 kV.
Pytanie 5. Na co należy zwrócić uwagę podczas użytkowania i co obejmuje?
Przetwornika nie wolno nigdy podłączać do linii pod napięciem — testowana linia nie może być pod napięciem przez cały czas trwania testu. Po wykryciu zwarcia doziemnego należy zweryfikować metodą weryfikacji okręgu ekwipotencjalnego w celu usunięcia fałszywych punktów, a przy wykryciu zwarcia przetwornik pracuje w trybie zwarciowym, więc nie może pracować długo. Przyrząd objęty jest roczną gwarancją pod warunkiem prawidłowego użytkowania i konserwacji. Pakiet zawiera jeden nadajnik, jeden odbiornik, jedną sondę, jeden pręt sondy, dwa pręty wprowadzające (czerwony i czarny), dwa przewody łączące i jedną ładowarkę
Ogólna ocena
Przegląd ocen
Poniżej znajduje się rozkład wszystkich ocenWszystkie recenzje