Wskaźnik usterek kablowych. Akustyczna synchronizacja magnetyczna. 5-calowy instrument wskazujący ekran dotykowy. XHDD503B.

Lokalizator uszkodzeń kabli XHDD503B wykorzystuje metodę synchronizacji akustyczno-magnetycznej do określenia punktu uszkodzenia kabla zasilającego. Wyładowanie elektroniczne jest generowane przez generator wyładowań udarowych, odbierane i wzmacniane przez odpowiednią sondę, a precyzyjna lokalizacja punktu uszkodzenia jest określana na podstawie oceny słuchowej i wzrokowej. Umożliwia precyzyjne pozycjonowanie punktu uszkodzenia kabla w zakresie pomiaru zgrubnego i zbiera dane o różnicy czasu akustycznego i magnetycznego, integrując technologię pozycjonowania i testowanie wspomagane ścieżką, aby zapewnić wiele trybów testowania i bogate, zróżnicowane informacje podpowiedzi dla efektywnego i dokładnego lokalizowania uszkodzeń kabli.

Ten przyrząd do lokalizacji jest odpowiedni do uszkodzeń o niskiej rezystancji, zwarć, przerw i rozwarć kabli zasilających, kabli koncentrycznych wysokiej częstotliwości, kabli oświetlenia ulicznego i przewodów podziemnych wykonanych z różnych materiałów, o różnych przekrojach i w różnych ośrodkach, a także do uszkodzeń spowodowanych wyciekiem o wysokiej rezystancji i wyładowaniami o wysokiej rezystancji.

Urządzenie wykorzystuje metodę synchronizacji akustyczno-magnetycznej do precyzyjnego określenia lokalizacji uszkodzenia, opierając się na tradycyjnej metodzie lokalizacji akustycznej z dodanym wykrywaniem i zastosowaniem sygnałów elektromagnetycznych.

Gdy generator wysokiego napięcia wykonuje wyładowanie udarowe na uszkodzonym kablu, dźwięk generowany przez wyładowanie w punkcie uszkodzenia jest przenoszony do ziemi. Sygnał dźwiękowy jest odbierany przez czułą sondę; po wzmocnieniu przez słuchawki słychać dźwięk "pstryknięcia". Wbudowana sonda odbiera sygnał pola magnetycznego w czasie rzeczywistym i, wykorzystując zasadę, że pole magnetyczne rozchodzi się znacznie szybciej niż dźwięk, określa odległość do punktu uszkodzenia, wykrywając różnicę czasu między sygnałem elektromagnetycznym a sygnałem dźwiękowym. Pozycja czujnika jest przesuwana, aby znaleźć punkt o najmniejszej różnicy czasu akustyczno-magnetycznego, a dokładna lokalizacja uszkodzenia znajduje się poniżej.

Tradycyjne przyrządy do lokalizacji akustycznej zazwyczaj monitorują tylko za pomocą słuchawek lub polegają na wychyleniu wskazówki miernika, aby zidentyfikować dźwięk wyładowania w punkcie uszkodzenia. Ponieważ dźwięk wyładowania znika w ułamku sekundy i niewiele różni się od szumu otoczenia, często stanowi to duże trudności dla mniej doświadczonych operatorów. Metoda synchronizacji akustyczno-magnetycznej skutecznie eliminuje te problemy.

Tryb lokalizacji przyrządu to tryb akustyczno-magnetyczny: automatycznie wyświetla przebiegi sygnałów dźwiękowych i magnetycznych oraz automatycznie oblicza różnicę czasu sygnałów akustycznych i magnetycznych. Obsługiwany jest za pomocą ekranu dotykowego lub jednoprzyciskowego sterowania. Interfejs operacyjny zawiera obszar wyświetlania przebiegu i obszar regulacji parametrów.

Filtr kanału dźwiękowego ma fabrycznie ustawioną szerokość pasma 100 Hz–1600 Hz. Odpowiednie parametry filtra można wybrać dla różnych miejsc — na przykład, na twardych pokryciach gruntowych (takich jak pod cementem i płytami kamiennymi) dominują składowe wysokiej częstotliwości, podczas gdy na pokryciach plażowych lub gruntowych dominują składowe niskiej częstotliwości.

Lokalizacja synchroniczna akustyczno-magnetyczna wymaga generatora sygnału udarowego wysokiego napięcia pracującego w stanie okresowego wyładowania. Metody okablowania obejmują metodę fazowo-pancerzową (preferowana w przypadku uszkodzenia izolacji fazowo-ziemnej, ponieważ tłumienie dźwięku wyładowania jest niewielkie), metodę fazowo-fazową (dla prostego uszkodzenia fazowo-fazowego bez uziemienia połączonego) oraz metodę okablowania dla prostego uszkodzenia rozwarcia.

Przed lokalizacją należy najpierw jasno określić ścieżkę kabla; jeśli dane rysunkowe są niekompletne, ścieżkę należy wykryć i zaznaczyć. Zgodnie z wynikami pomiaru odległości i uwzględniając margines szpul kablowych oraz teren, lokalizacja punktu uszkodzenia jest zgrubnie określana, zazwyczaj w zakresie (wartość pomiaru zgrubnego ± 50 m). Po upewnieniu się, że punkt uszkodzenia został przeniknięty i cykl wyładowania generatora impulsów wysokiego napięcia wynosi 3–5 sekund, rozpocznij lokalizację bezpośrednio nad kablem w wybranym obszarze.

Podłącz sondę lokalizacyjną do gniazda czujnika i słuchawki do gniazda słuchawkowego. W wybranym obszarze umieść czujnik płasko na ziemi bezpośrednio nad kablem, skierowany w kierunku układania kabla, wybierz tryb synchronizacji akustyczno-magnetycznej i obserwuj przebieg, słuchając przez słuchawki. Zalecana zasada początkowa to niski próg, duże wzmocnienie i wysoka głośność. Gdy dźwięk i przebiegi dźwięku/magnetyczne są słyszalne i widoczne, przesuwaj sondę co 1–2 m i monitoruj więcej niż 2 cykle wyładowania w każdym punkcie. Kontynuuj ruch do przodu, aż dźwięk i przebieg nie będą już słyszalne lub widoczne, a różnica czasu zmieni się z dużej na małą i z powrotem na dużą; następnie wróć, aby ponownie ustawić pozycję. Podczas ponownego ustawiania zwiększ próg, zmniejsz wzmocnienie i obniż głośność, i znajdź punkt, w którym dźwięk i przebieg są największe, a także punkt, w którym różnica czasu jest najmniejsza — nakładanie się tych dwóch punktów to punkt uszkodzenia.