2026-03-30
23 marca otrzymaliśmy misję, by namierzyć trasę kabla energetycznego:
Przed wykopaliskiem, jednakże, przeprowadzono badania w celu uzyskania informacji na temat nowych źródeł energii.Należało ustalić, czy istniejące kable znajdowały się w wyznaczonej strefie kopania..
Jeden koniec istniejącego kabla kończył się przy przełączniku GIS wewnątrz podstacji, a drugi podłączony do wieży 110 kV znajdującej się na zewnątrz.co uniemożliwia identyfikację konkretnego przełącznika, któremu odpowiadał kabel.
Sam kabel był bezpośrednio zakopany w ziemi, rozciągając się na odległość około 300 metrów i pozostawał pod napędem przez całą operację.platforma kablowa na wieży znajdowała się na znacznej wysokości, co sprawia, że standardowe metody łączenia sygnałów zazwyczaj stosowane do takich zadań są niepraktyczne.
Największym wyzwaniem było to, że nikt nie wiedział, czy pod powierzchnią znajdują się jakieś kable, nie mówiąc już o ich precyzyjnej trasy.Prawdziwy "ślepy test". "
W obliczu warunków pracy linii i niemożności ustalenia bezpośredniego połączenia, wybraliśmy lokalizator rurociągu XHGX507C.Indukcyjne wykrywanie stało się zatem główną metodą wykorzystywaną w tej misji.
Stanowi to najważniejszy krok w całym procesie wykrywania.
Dwóchosobowy zespół: Korzystając z lokalizatora rurociągu XHGX507C, jeden operator trzyma nadajnik, a drugi odbiornik; utrzymując odległość około 10 do 20 metrów między nimi,Poruszają się równolegle..
Kontrola kierunkowa: orientacja nadajnika jest dostosowana do szacowanego kierunku rurociągu,podczas gdy antena odbiornika jest ustawiona prostopadle do prawdopodobnego kierunku podziemnej linii energetycznej.
Dynamiczne śledzenie: podczas ruchu operator odbiornika ciągle przesyła odbiornika do przodu i do tyłu, aby monitorować wahania sygnału na ekranie w czasie rzeczywistym.
Kiedy pod urządzeniem znajduje się kabel, moc sygnału odbiornika znacznie wzrasta; pas energetyczny na ekranie wzrasta,wraz z poleceniami strzałkami kierunkowymi (z lewej i prawej strony) ◄ wskazującymi, że odbiornik zbliża się do pozycji bezpośrednio nad kablem.
Kontynuujemy ustawianie pozycji, aż odbiornik znajdzie się dokładnie nad kablem; w tym momencie sygnał osiąga maksymalną intensywność.
Jeśli odbiornik odsuwa się od kabla, paska energetyczna maleje, a na ekranie pojawia się pojedyncza strzałka, która wyraźnie wskazuje kierunek, w którym leży kabel.
W ten sposób, wykorzystując dwa widoczne punkty kabla jako punkt wyjścia, systematycznie rozszerzamy wykrycie na zewnątrz przez strefę wykopaliska.Powtarzając powyższą procedurę co 10-15 metrów, kolejno oznaczone punkty tworzą ciągłą linię, dzięki czemu stopniowo ujawnia się precyzyjne przejście kabla.
Poprzez zbieranie serii punktów sygnałowych, udało nam się zarysować pełną trajektorię kabla, który rozciąga się z znanych punktów odniesienia w obu kierunkach.
Rozmieszczenie kabli w strefie wykopaliska zostało teraz jasno zdefiniowane: od razu widać, które obszary zawierają kable, a które nie.Wynik ten służy jako bezpośredni przewodnik do opracowania protokołów bezpieczeństwa wymaganych do późniejszych operacji układania kabli związanych z budową nowej wieży przesyłowej.
