2026-08-04
Niniejszy raport dokumentuje projekt diagnostyki i lokalizacji uszkodzeń zewnętrznej powłoki kabla elektroenergetycznego 110kV, przeprowadzony w Pune, Maharashtra, Indie, w dniu 30 stycznia 2024 r. Zespół inżynierów terenowych — Ye Peng, Li Yifu i Yang Liuen — przeprowadził badanie, stosując standardowe protokoły diagnostyczne i zaawansowany sprzęt do lokalizacji uszkodzeń, aby precyzyjnie zidentyfikować i zweryfikować awarię izolacji zewnętrznej powłoki.
| Parametr | Szczegół |
| Lokalizacja | Pune, Maharashtra, Indie |
| Napięcie znamionowe kabla | 110kV |
| Całkowita długość kabla | 610 metrów |
| Rodzaj uszkodzenia | Awaria izolacji zewnętrznej powłoki (zwarcie stałe) |
| Trasa kabla | Połączenie instalacji bezwykopowej HDD i kanału kablowego, trasa wyraźnie zidentyfikowana |
| Konfiguracja połączeń | Jedno połączenie pośrednie w badanym odcinku |
Wstępne pomiary wykonano za pomocą elektronicznego megomomierza 2,5kV (model XHMR-5000V). Faza B wykazała 0 MΩ do zewnętrznej powłoki — stałe zwarcie metaliczne potwierdzone multimetrem DC przy 0 Ω. Fazy A i C zmierzono po 16 MΩ, w dopuszczalnych granicach eksploatacyjnych, co pozwoliło wyizolować Fazę B jako jedyny przewodnik z uszkodzeniem. Kompletny zestaw użytego sprzętu obejmował: Megomomierz XHMR-5000V (test izolacji), modele 523 i 512-10 (źródła wysokonapięciowe), mostek przepalający (prelokalizacja i test wytrzymałości), host modelu 501A oraz lokalizator rurociągów z akcesorium A-Frame (precyzyjne lokalizowanie).
![]()
Wstępne lokalizowanie uszkodzenia metodą napięcia krokowego za pomocą modelu 523 przyniosło ograniczone rezultaty — intensywność sygnału była wyraźna przed pierwszym punktem wiercenia, ale następnie gwałtownie spadła bez odwrotnej polaryzacji. Kolejny pomiar za pomocą A-Frame wykazał spadek siły sygnału do blisko zera za trzecim punktem wiercenia, co uniemożliwiło jednoznaczne zlokalizowanie uszkodzenia za pomocą pomiarów gradientu potencjału powierzchniowego.
Źródło wysokonapięciowe modelu 512-10 zostało podłączone do Fazy B pod stałym podwyższonym potencjałem. Emisje wyładowań akustycznych zostały pomyślnie wykryte w odległości około 37 metrów od zacisku pomiarowego, co stanowiło pierwszą wskazówkę dotyczącą lokalizacji uszkodzenia.
Mostek przepalający oszacował uszkodzenie na około 47 metrów od zacisku pomiarowego. Po zidentyfikowaniu uszkodzenia i wykonaniu wykopu, przeprowadzono test wytrzymałości napięciowej na zewnętrznych powłokach Faz A i C, oba fazy przeszły pomyślnie.
Uszkodzenie zewnętrznej powłoki kabla 110kV w Pune, Maharashtra, zostało pomyślnie zlokalizowane w odległości około 37 metrów od zacisku pomiarowego przy użyciu połączonego podejścia wysokonapięciowych wyładowań akustycznych i prelokalizacji opartej na mostku. Warunek uszkodzenia o zerowej rezystancji został pokonany dzięki stałemu wzbudzeniu wysokim potencjałem, a Fazy A i C zachowały pełną integralność izolacji powłoki. Zespół inżynierów zaleca stosowanie metody wysokonapięciowych wyładowań akustycznych jako standardowej procedury uzupełniającej dla wszystkich przyszłych badań uszkodzeń zewnętrznej powłoki o zerowej rezystancji.